Chrześcijaństwo 23 lipca 2017 Chrześcijanin No comments

Wdowy, a wczesne Chrześcijaństwo.

W Dziejach Apostolskich 6,1 został przedstawiony bardzo wczesny konflikt w pierwotnej gminie judeochrześcijańskiej jeszcze podówczas. Mianowicie:

Zaczęli Helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy.”

Wbrew pozorom niebyła to błaha kwestia, lecz ważny problem w nowopowstałej Wspólnocie głoszącej duże etyczne wymagania.

Prawo żydowskie zaś i kanony życia społecznego Izraela, nakazywały opiekę nad wdowami, szczególnie jeśli te miały małe dzieci bądź też nie miały już rodzin.

Sytuacja związana z duża ilością wdów wzięła się stąd, iż każdy pobożny Żyd przed śmiercią starał się zamieszkać przy Świątyni w Jerozolimie lub też w jej okolicy najbliższej i umrzeć w jej bliskości. W związku z czym multum wyznawców Mojżesza z diaspory w jesieni swego życia przeprowadzało się do Jerozolimy lub w jej okolice. Konsekwencją ów eksodusu była właśnie duża ilość wdów, które po śmierci mężów często pozostawały bez środków do życia. Wówczas to obowiązek ich utrzymania przechodził na Wspólnotę. Tak duża ilość przybyszów rodziła także wszelkiej maści napięcia na tle m.in. językowym, kulturowym, obyczajowym, czy też finansowym.

Tenże problem dotyczył także wczesnej, chrześcijańskiej gminy jerozolimskiej, która praktycznie jeszcze niczym się nie różniła – poza wiarą w Jezusa Mesjasza – od wiary swych ojców.

Do rozwiązania tej kwestii w łonie Wspólnoty wczesnochrześcijańskiej świętego miasta zaangażowano grono Dodeka, tj. Dwunastu Apostołów.

Ta niby błaha sytuacja wymusiła duże zmiany w organizacji tejże wczesnej Eklezji i całego Chrystianizmu.

Konflikt wokół stołów doprowadził do powstania – na wzór samorządu synagogalnego w judaizmie / mozaizmie – grona Hepta, tj. Siedmiu.

Ów socjalne zaniedbania były jedynie i aż objawem, a nie przyczyną, konfliktów i waśni w pierwotnej gminie pomiędzy gronem judaizantów i hellenistów z diaspory.

Tychże Siedmiu miało m.in. zajmować się sprawami administracyjno – socjalnymi i charytatywnymi oraz niwelowaniem napięć w społeczności gminy chrześcijańskiej.

O szczególnej pozycji wdów w Chrześcijaństwie, szczególnie tym pierwotnym i wczesnym, świadczy kwestia, iźli, gdy nie było w danej Eklezji proroków – charyzmatyków, to wdowy otrzymywały przysługujące im pierwociny ze wszystkiego.

To zaś – powstanie grona Hepta i jego działalność – doprowadziło do wybuchu krwawych oraz gwałtownych prześladowań, które doprowadziły do tego, iż część Wspólnoty opuściła Jerozolimę i dotarła m.in. na Cypr, do Syrii, czy też Fenicji – jak poświadcza nam Słowo. Eksodus tenże poskutkował powstaniem pierwszych gmin chrześcijańskich z udziałem nawróconych z pogan.

Na podstawie: Gajewski Wojciech – „Charyzmat. Urząd. Hierarchia.”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *